Mobil Sesli Sohbet, Tek Elle

Mobil sesli sohbet, masaya oturmadan yapılan birebir konuşmadır. Telefon avucunda, kulaklık takılı, kamera kapalı. Karşıda bir kişi vardır. Seçeceğin bir oda, alacağın bir mikrofon sırası yoktur.

Bu sayfa telefondaki hali anlatır. Masaüstündeki görüntülü tur başka bir kapı. Burada mesele, yürürken ya da mutfakta beklerken sesin nasıl taşındığı.

Telefonda sırayı böyle kur

1. Kulaklığı tak. Hoparlör, duraktaki herkese senin cümleni dağıtır.
2. Başlamadan ses yolunu seç. Kamera bu yolun parçası olmasın diye seçim konuşmadan önce gelir.
3. Bir nesne belirle: çay bardağı, eğilmiş şarj kablosu, metro kartının köşesi.
4. Üç kelime söyle, sonra sus. Karşıdaki kendi nesnesini koysun.
5. Ekranı kilitleyebilirsin. Konuşma kulaklıktan sürer. Parmağın ekranda dolaşmak zorunda değildir.

Neden mobil hali ayrı bir dikkat ister

Masa başında iki el boştur. Yürürken bir el çantada, öteki telefonu düşürmemekle meşguldür. Bu yüzden mobil sesli sohbet uzun paragraf kaldırmaz. Cümle, bir durak sığacak kadar kısa olmalı. "Bardak soğudu" tamamlanmış bir haberdir. Hayat hikayesi, merdiven inerken dağılır.

Şarj da konunun parçasıdır. Yüzde yirmi altında yeni bir konuşma açmak, cümlenin ortasında kesilmek demektir. Konuşmadan önce kabloyu gör. Bitince teşekkür edip çık. Yarım kalan cümleyi şarj bahanesiyle uzatma.

İlk dakikada işe yarayan nesneler

• Çay bardağı. Sıcak mı, demlenmiş mi, yoksa unutulmuş mu. Üçünden biri yeter.
• Metro kartı. Kaç durak sürdüğünü söyle, semti söyleme.
• Şarj kablosunun kıvrımı. Kıvrım bir şikayettir ve herkesin vardır.
• Balkondaki rüzgar. Varsa söyle. Yoksa mutfak penceresi de olur. Adres istemez.
• Elinde kalan poşet. İçinden bir şey say. Marketin adını verme.

Adres, iş yeri ve tam ad bu listenin dışında kalır. Ses ucuzdur, bilgi pahalıdır. Karşıdaki kişi seni seçmedi. Sistem bir kişiyi getirdi. Bu, kapı numaranı anlatmak için bir sebep değildir.

Gürültü olursa

Otobüs, tencere, yan masadaki televizyon. Hepsini özür dilemeden bir kelimeyle söyle: "Otobüsteyim." Karşıdaki bağırarak yarışmak zorunda kalmasın. İki cümleden sonra durak değişirse konuşmayı orada bırakmak ayıp değildir. Mobil sesli sohbet, masada biten bir ziyaret değildir. Hareketin bittiği yerde söz de bitebilir.

Karşıdaki de aynı şekilde kesebilir. Bunu kişiliğine yorma. Onun da bir eli dolu olabilir. Yeni bir kişi, yeni bir nesne demektir. Aynı poşeti ikinciye anlatmak zorunda değilsin.

Yazıdan ve görüntüden farkı

Yazıda ekrana bakarsın. Görüntüde yüzün kadrajdadır. Seste ikisi de yoktur. Bu, yürümeyi mümkün kılar ve aynı zamanda yanlış anlamayı kolaylaştırır. Bir espriyi gülerek söyle, yoksa düz cümle sanılır. Emin değilsen espriyi bırak, bardağa dön.

Yetişkinler içindir. Para, kod, başka uygulamaya geçme isteği gelirse konuşmayı bitir. Nesne bahanesini uzatma. Çay bardağı bir sohbettir, bir havale değildir.

Yürürken üç nesne daha

Metro kartını cebinden çıkarmadan anlat. Hangi durakta indin, bunu söyleme. Kartın çizilmiş köşesini söyle. Çizik bir haberdir, durak adı bir adrestir. Çizik yeter.

Şarj kablosunun kıvrıldığı yeri söyle. Kablo yeni mi, yoksa hep aynı yerden mi bükülüyor. Karşıdaki kişi de kendi kablosunu tarif edebilir. İki kablo, bir konuşma. Ev numarası bu işe karışmaz.

Balkon rüzgarı varsa, rüzgarın bardağa vurduğunu söyle. Camı açtığını söyleme, sokağın adını hiç söyleme. Ses, yerin yerine geçer. Mobil sesli sohbet tam da bunun için: yüz yok, nesne var, bir el yeter.

Çay bardağı masadaysa, bardağın sıcak mı soğuk mu olduğunu söyle. İçinde ne olduğunu tarif etme, marka söyleme. Sıcaklık bir cümledir. Karşıdaki de kendi bardağını söyleyebilir. İki bardak, hâlâ bir sohbet. Adres yok, oda listesi yok, tek el telefonda.

Kulaklığı tak, bir nesne seç, üç kelime söyle. Ekran kilitli kalsın.